• +6012-6268490
  • hey@thegblog.org

Tag Archives: Writer: Lalitha Monisha

Perkahwinan Kanak-Kanak & Kehamilan Remaja: Menangani Punca dari Akar Umbi, Bukan Gejalanya

thegblogteam No Comments

Penterjemah: Syahirah Wahed

Baru-baru ini forum G-Blog berkenaan “Child Marriage: Setting Our Children Up to Fail” telah diadakan dalam acara “Art For Grabs” di Urbanscapes House, Kuala Lumpur. Perbincangan di sepanjang forum itu amat memuaskan. Gabungan beberapa panelis dengan penonton yang begitu ingin tahu telah menjayakan forum itu seperti apa yang dibayangkan oleh pihak penganjur ketika mereka memerah idea untuk mengadakan satu lagi acara pada tahun ini.

Bagi mereka yang tidak mengikuti acara berkenaan, penceramahnya terdiri daripada (tidak mengikut urutan): ketua pemuda Parti Pribumi Bersatu Malaysia (PPBM) Syed Saddiq Syed Abdul Rahman, ahli parlimen DAP YB Teo Nie Ching, bekas mufti Terengganu dan Ketua Hakim Syariah, Dato’ Ismail Yahya dan Naib Presiden Suara Kanak-kanak, Dr. Hartini Zainudin. Ia merupakan suatu gabungan pendapat dan kematangan yang hebat.

Memahami definisi “kanak-kanak” dan “kematangan”

Sebelum kita mula, saya mesti mengajukan soalan ini kepada anda – bagaimanakah kita mentafsirkan seorang ‘kanak-kanak’? Ambil masa beberapa saat untuk fikirkan soalan ini, bilakah anda berhenti menjadi kanak-kanak dan menjadi seorang wanita atau lelaki?”

Di bawah Akta Kanak-kanak 2001, seorang “kanak-kanak” bermaksud seseorang yang berumur bawah 18 tahun atau jika berhubung dengan prosiding jenayah bermaksud seseorang yang sudah mencapai umur bagi tanggungjawab jenayah sebagaimana yang ditetapkan dalam seksyen 82 Kanun Keseksaan. Umur bagi tanggungjawab jenayah di bawah Kanun tersebut adalah 12 tahun. Di bawah undang-undang sivil Malaysia, ianya salah di sisi undang-undang bagi seorang gadis untuk berkahwin jika dia berada di bawah umur 16 tahun; di bawah undang-undang yang sama, beliau boleh berkahwin pada usia 16 tahun secara sah dengan kebenaran menteri negeri berkenaan. Bagaimanapun, di bawah undang-undang Syariah, undang-undangnya lebih kabur dan bergantung kepada keadaan. Hakim Syariah memegang kuasa untuk memberi kebenaran untuk perkahwinan di bawah umur 16 tahun. Jadi 12, 16 atau 18 tahun – pada usia berapakah anda berhenti menjadi kanak-kanak?

Tujuan soalan ini adalah untuk menetapkan konteks perbincangan ini.

Saya rasa ianya sangat penting untuk memahami perbezaan antara kehamilan remaja, perkahwinan remaja, kehamilan “kanak-kanak” dan perkahwinan “kanak-kanak”. Setiap senario mungkin wujud secara berasingan daripada satu sama lain – dan semuanya bergantung kepada bagaimana kita mentafsirkan terma “kanak-kanak”. Persoalan “kematangan” seseorang – yang diajukan beberapa kali kepada penceramah – seolah-olah tidak boleh mendapatkan definisi yang dipersetujui secara sejagat. Saddiq ditawarkan untuk memberikan pandangan beliau dan mengatakan ia adalah subjektif dan bergantung kepada beberapa faktor, yang saya bersetuju.

Menariknya apabila mengetahui bahawa separuh abad lalu, kanak-kanak perempuan berumur 15 tahun sudah berkahwin dan mula melahirkan anak pada usia 16 tahun atau kadang-kadang lebih muda. Seseorang itu boleh merasionalkan bahawa keadaan mental wanita pada ketika itu berbeza banyak dengan wanita pada zaman kini. Pada usia 14 tahun, sebahagian besar sudah dilatih dalam kemahiran dosmetik dan tugasan rumah tangga. Ini menyediakan mereka untuk memenuhi tujuan utama mereka di alam kehidupan sebagai seorang suri rumah – norma masyarakat yang lebih kukuh pada ketika itu.

Boleh dikatakan, mungkin kerana purata jangka hayat individu yang berkembang, serta peningkatan dalam peluang-peluang pendidikan dan ekonomi yang diberikan kepada wanita, kita mendapati bahawa pada masa kini wanita telah menemui bahawa terdapat pelbagai cara untuk menjalani kehidupan seseorang, bukan hanya sebagai seorang isteri dan ibu tetapi juga sebagai indidvidu yang berorientasikan kerjaya dengan matlamat peribadi dan aspirasi.

Jadi apakah sebenarnya bahaya terhadap kehamilan dan perkahwinan awal? Kita boleh cuba meneroka soalan ini daripada pelbagai sudut. Dalam forum tersebut, soalan yang ditanya oleh seorang penyelidik dari University of Nottingham: “adakah terdapat sebarang penyelidikan atau cubaan untuk mengkaji dilakukan untuk memberi maklumat kepada bahaya kehamilan awal dari aspek kesihatan?

Soalan ini menarik perhatian saya. Dengan objektif untuk memberikan pendapat yang bermaklumat dan seimbang, saya membuat beberapa kajian mudah. Kesimpulannya, ia merupakan satu soalan yang sukar, salah satu yang telah dibahaskan banyak kali dalam proses membentuk polisi awam. Walaupun terdapat persetujuan umum bahawa kanak-kanak perempuan yang berumur di antara 13-15 adalah lebih cenderung untuk melalui kehamilan yang mengakibatkan kematian disebabkan ketidakmatangan ginekologi, bukti-bukti yang sedia ada pula luas dan pelbagai untuk mereka yang berusia 16 tahun dan ke atas disebabkan oleh faktor luaran.

Anda boleh lihat mengapa ini merupakan satu soalan yang sukar dijawab – faktor-faktor seperti bentuk fizikal ibu dan pemakanan ibu, akses kepada keperluan yang bersih dan perkhidmatan perubatan moden (yang akan menjadi lebih rendah di negara ketiga dan sedang membangun). Faktor-faktor ini memainkan peranan dalam mempengaruhi kadar kelahiran rendah, pramatang dan kematian ibu atau anak. Dalam kebanyakan kertas penyelidikan yang saya baca, keputusannya sentiasa mengandungi faktor luaran berbentuk amaran seperti yang disebutkan di atas.

Dari perspektif psikologi, saya percaya sebahagian besar daripada masalah mental dan emosi yang dihadapi oleh ibu-ibu golongan remaja adalah disebabkan   oleh sistem sokongan yang tidak mencukupi, kekurangan peluang, stigma masyarakat dan tekanan yang tidak wajar. Kita perlu bertanya – adakah bayi         punca implikasi psikologi? Atau ketiadaan sokongan ekonomi dan emosi dari    suami, keluarga dan masyarakat merupakan punca tekanan ini?

Lebih daripada ini, ini menunjukkan kesan risiko sosioekonomi paling penting dan situasi yang tidak berpihak kepada ibu-ibu yang terdiri daripada golongan remaja. Pencapaian pendidikan yang tidak memberangsangkan, kekurangan daripada aspek sosioekonomi, peralihan yang lemah untuk alam pekerjaan daripada zaman persekolahan, penderaan seksual dan penyalahgunaan dadah merupakan antara faktor yang berpunca daripada kehamilan remaja. Dalam kes ini, kita perlu bertanya – adakah dia tidak akan mempunyai anak jika dia tahu akan risikonya? Soalan lain adalah, jika dia sedar akan risikonya tetapi mempunyai sistem sokongan dan pasangan yang menyokong, adakah dia akan membuang bayinya?

Jika seorang ibu ditinggalkan untuk mempertahankan diri dan bayinya bersendirian setelah ditinggalkan oleh suaminya (yang berlaku dalam sebilangan besar kes), apakah saluran yang boleh dia gunakan? Dr. Tini menjawab dengan tepat apabila mempersoalkan ketiadaan banci pada kadar perceraian. Kita mempunyai statistik untuk perkahwinan di bawah umur 18 tahun; mengapakah kita tidak mempunyai statistik perceraian?

Selain daripada bertanya sebab kehamilan remaja berlaku, kita juga patut bertanya mengapakah bapa kepada kanak-kanak ini tidak dipersoalkan?

Adakah perkahwinan awal merupakan penyelesaian kepada kehamilan luar nikah?

Dato’ Ismail mengatakan bahawa dalam kebanyakan kes mahkamah Syariah, permohonan untuk perkahwinan bawah umur biasanya dibuat oleh ibu bapa apabila anak perempuan mereka didapati mengandung di luar nikah. Ini adalah kerana stigma masyarakat dan agama yang dikaitkan dengan seks luar nikah dan juga kepercayaan bahawa dengan mengahwinkan anak perempuan mereka, mereka dapat menyelamatkan nama dan maruah keluarga. YB Teo juga menyatakan bahawa ini adalah isu sama yang dihadapi oleh komuniti bukan Islam. Ini kerana komuniti berasakan bahawa perkahwinan bawah umur adalah penyelesaian kepada peningkatan bilangan kehamilan remaja dan kes pembuangan bayi.

Sekiranya cara pemikiran ini menyusup masuk ke dalam teras masyarakat kita – struktur keluarga kita – akankah dengan larangan menyeluruh ke atas isu ini berkesan jika kita tidak menangani puncanya?

Di Malaysia, umur persetujuan mengikut undang-undang adalah 16 tahun. Skiranya melibatkan individu di bawah 16 tahun, ianya dianggap rogol berkanun tanpa mengira sama ada terdapat persetujuan daripada pihak gadis berkenaan. Di sini, saya ingin berkongsi maklumat yang dikumpul melalui perbualan saya dengan ramai rakan dan kenalan wanita. Ia mungkin mengejutkan sesetengah pembaca untuk mengetahui bahawa banyak kanak-kanak perempuan mempunyai hubungan seks pertama mereka di bawah umur 16 tahun. Ini termasuk mereka daripada kelas pekerja profesional dan ahli perniagaan yang mempunyai perbezaan latar belakang yang luas seperti yang dilihat pada pendapat seorang ahli politik dalam masa seminggu.

Melalui ini, saya hanya dapat mengulas tentang fitrah alam; undang-undang Parlimen mungkin boleh menentukan sesuatu perkara, tetapi jika ia bertentangan dengan naluri semula jadi atau menghalang permintaan pasaran bebas, manusia akan mencari jalan untuk mendapatkannya dengan apa saja cara. Jadi, bagaimanakah kita boleh menghentikan kehamilan remaja? Kita pasti tidak boleh menghalang remaja daripada melakukan hubungan seks – bukan sahaja (atau mungkin terutama sekali!) di sekolah-sekolah agama, sekolah-sekolah asrama ataupun kawasan luar bandar.

Adakah ini bermakna menaikkan usia perkahwinan tidak akan menyelesaikan isu kehamilan remaja seperti apa yang dilihat oleh YB Teo? Hanya dengan melihat kepada statistik perkahwinan kanak-kanak kita telah menunjukkan jurang kecacatan dalam sistem kita. Menurut 2000 Banci Populasi dan Perumahan, ia telah mendedahkan bahawa 6,800 kanak-kanak perempuan di bawah umur 15 tahun telah berkahwin di Selangor yang mencatatkan jumlah tertinggi, diikuti oleh Sabah. Melayu mencatatkan kadar tertinggi perkahwinan kanak-kanak di 2,450, diikuti oleh bumiputera lain 1,550, Cina 1,600, India 600 dan lain-lain 600. Terdapat percanggahan yang jelas antara undang-undang dan pelaksanaan – bagaimanakah semua nombor itu wujud?

Walaupun pelaksanaan larangan menyeluruh terhadap perkahwinan bawah umur 16 untuk kedua-dua Muslim dan bukan Muslim boleh menjadi satu langkah yang terpuji, ianya perlu dilengkapi dengan strategi pendidikan yang mampan. Bagi sesetengah penduduk luar bandar, perkahwinan merupakan satu jalan keluar dari kemiskinan, peluang pada kehidupan yang lebih baik. Sudah pasti, ini tidak seharusnya menjadi aspirasi kepada perkahwinan! Namun, kepercayaan ini juga benar bagi kebanyakan mereka – malah lebih benar daripada apa yang kita sebagai penduduk bandar mampu hargai.

Saya sangat meminta untuk kita berfungsi sebagai sebuah masyarakat yang sedar untuk mengenalpasti punca masalah dan menanganinya, bukan semata-mata menangani gejala. Kita tidak seharusnya menggunting beberapa bahagian organisma bertoksik, namun meninggalkan akar berkembang lebih dalam. Kita perlu bertanya soalan yang betul: mengapakah kita memupuk masyarakat yang mengutuk seks di luar nikah tetapi membenarkan perogol mengahwini mangsanya? Mengapakah kemiskinan begitu berleluasa di sebahagian negara kita sehingga seorang gadis percaya bahawa dia akan mempunyai masa depan lebih selamat dengan berkahwin dengan sahabat keluarga yang lebih tua? Mengapakah kita membenarkan seks pada umur 16 dari segi undang-undang tetapi tidak menyediakan pendidikan seks ketika tahun pra-remaja mereka sehingga mencapai usia tersebut?

Untuk melindungi kanak-kanak, kita mesti “memberi kuasa” kepada mereka. Untuk “memberi kuasa” kepada mereka, kita perlu mendidik mereka (saya dapat kata-kata ini daripada Projek Talisman, yang hadir ke pentas sebaik sahaja forum ini berakhir). Kunci di sini bukan sahaja untuk menyediakan pendidikan seks yang lebih menyeluruh untuk kanak-kanak lelaki dan perempuan tetapi juga untuk mendidik wanita tentang hak-hak dan peluang dalam hidupnya serta menyediakan sistem sokongan yang mencukupi kepada isteri, ibu dan juga anak-anak yang lahir hasil daripda hubungan seks di luar nikah.

Isu kemasyarakatan bukan seperti di atas kertas rasmi – ia tidak boleh diselesaikan dengan hanya cuba mengubati gejalanya sahaja. Kita harus gali lebih dalam lagi dan memastikan perbincangan terus berlaku.

Child Marriage & Teen Pregnancies: Addressing the Root Causes, Not the Symptoms

thegblogteam No Comments
The G-Blog’s forum on Child Marriage: Setting Our Children Up To Fail was held at the recent Art For Grabs at Urbanscapes House, Kuala Lumpur. The conversation that flowed from the forum was incredible. The combination of speakers, topped off with a clearly invested audience, proved the forum to be successful in all the ways the team had imagined it to be when they cracked their heads together and decided to do another one this year.
 
For those who did not follow the event, the speakers were (in no particular order): Parti Pribumi Bersatu Malaysia (PPBM) youth leader Syed Saddiq Syed Abdul Rahman, DAP lawmaker YB Teo Nie Ching, former Terengganu mufti and chief Shariah judge, Datuk Ismail Yahya, and Vice President of Voice of the Children Dr. Hartini Zainudin. It was a great blend of youthful opinions and experiential wisdom.
 

Understanding the definition of a “child” and “maturity”

Before we start, I must pose to you this question – how do we define a ‘child’? Just take a second to think about the question, when did you cease to become a child and become a woman, or a man?
 
Under the Child Act 2001, a “child” means a person under the age of 18, or, if in relation to a criminal proceeding, means a person who has attained the age of criminal responsibility as prescribed in section 82 of the Penal Code. The age of criminal responsibility under the said Code is 12 years old. Under Malaysian civil law, it is illegal for a girl to get married if she is below 16 years old; under the same law, she can be legally married at 16 with the permission of the state minister. Under Syariah law, however, the laws are more ambiguous and circumstantial, with Syariah judges holding the power to provide consent to marriages below the age of 16. So 12, 16, or 18 – at what age do you cease to become a child?
 
The purpose of this question is to set context for this discussion.
I think it is extremely pertinent to note the difference between teenage pregnancy, teenage marriage, “child” pregnancy, and “child” marriage. Each of these scenarios may very well exist in silos independent of the other – and it all depends on how we define the word “child”. The question of a person’s “maturity”– one that was posed several times to the speakers – could not seem to garner a universally agreed definition. Saddiq offered his views, saying it is subjective and dependent on a number of factors, to which I agree.
 
It is interesting to note that half a century ago, girls at the age of 15 were already married off and already started bearing child at 16 years old, sometimes younger. One could rationalise that the mental state of women back then were drastically different than the women now. At 14, most were already trained at domestic skills and housekeeping duties, preparing them to fulfil their sole purpose in life as a home maker – a societal norm that was a lot more entrenched back then.
 
Arguably, perhaps due to the expanding average life span of an individual, as well as the increase in educational and economic opportunities presented to women, we find that nowadays women are discovering that there are an increasingly varied ways to live one’s life, not just as mothers and wives, but also as a career-oriented individuals with personal goals and aspirations.
 
So what exactly are the harms of early pregnancy and marriage? We can attempt to explore this question from a myriad of angles. At the forum, a question was asked by a researcher from the University of Nottingham: “has there been any research or attempt at research done to provide insights unto the medical harms of early pregnancy?”
 
This question piqued my interest. With the objective of providing a well-informed and balanced opinion, I set out to do some light research. The conclusion I drew was this: it is a difficult question, one that has been debated many a time in the process of constructing public policy. While there is a general consensus that girls between the ages of 13-15 are more predisposed towards fatal pregnancy outcomes due to gynecological immaturity, the evidence is wide and varied for those aged 16 and above due to external factors.
 
You can see why this would be a difficult question to answer – factors such as the mother’s physical and nutritional health, access to clean facilities and modern medical services (which would be lower in developing or third world countries) play a part in affecting low birthrates, preterm, and neonatal and maternal mortality. In most research papers I came across, the results always contained a caveat of external circumstantial factors, such as the ones mentioned above.
 
From a psychological perspective, I believe most of the mental and emotional problems faced by teen mothers are due to an inadequate support system, lack of opportunities, societal stigma, and undue pressure. We need to ask then – is the baby the cause of the psychological implications? Or is it the absence of economic and emotional support from her husband, family and society the cause of this stress?
  
More so than anything, this points to the most salient implication of socioeconomic risks and disadvantages that teenage mothers face. Low educational achievement, socioeconomic deprivation, poor transition to work from school, sexual abuse, and drug abuse are some of the factors stemming from teenage pregnancy. In these cases, one needs to ask – would she not have had her baby, had she known of these risks? Another question would be, had she known the full risks, but had a support system and a supportive partner, would she have thrown away the baby?
 
If a mother is left to defend for herself and her baby alone should her young husband leave her (which happens in a significant number of cases), what are the available avenues that she can turn to? Dr. Tini so aptly also questioned the absence of census on divorce rates. We have the statistics for marriages below the age of 18; why don’t we have the divorce statistics?
 
In addition to asking why does teenage pregnancy happen, we should also be asking why aren’t the fathers of these children being held accountable?
 

Is early marriage the solution to pregnancies out of wedlock?

 
Dato Ismail stated that in most Shariah court cases, the application for child marriages are usually made by parents when their daughters are impregnated out of wedlock. This is due to the societal and religious stigma attached to sex outside of marriage, and is driven by the belief that by marrying their daughters off, they might somewhat salvage their family name and dignity. YB Teo also stated that this is a similar issue faced by the non-Muslim communities as people feel that child marriages are the solution to the increasing numbers of teen pregnancy and baby dumping cases.
 
So if such a mindset pervades the very core of our society – our family structure – will implementing a blanket ban work if we do not address the root causes of this issue?
 
In Malaysia, the legal age of consent is 16 years old. Below 16, it is considered statutory rape, regardless of whether there was consent on the part of the girl. Here, I would like to share a piece of information gathered through my conversations with various female friends and acquaintances. It may startle some readers to know that: many girls have their first encounter with sex below the age of 16. This includes current working class professionals and business owners, whose backgrounds vary as widely as a politician’s opinion in a week.
 
From this, I can only comment on the law of nature; parliamentary law may dictate one thing, but if it goes against natural instincts or tries to inhibit the demands of a free market, humans will find a way to get to it, one way or another. So then, how do we stop teen pregnancy? We surely cannot stop teens from having sex – not even in (or perhaps especially in!) religious schools, boarding schools or rural areas.
 
What this means is that raising the age of marriage still will not solve the issue of teenage pregnancy, as YB Teo observed. Even a look at our statistics on child marriages shows a gaping flaw in our system. According to the 2000 Population and Housing Census, it was revealed that 6,800 girls under the age of 15 were married, with Selangor recording the highest number, followed by Sabah. Malays recorded the highest incidence of child marriage at 2,450, followed by other bumiputeras 1,550, Chinese 1,600, Indians 600 and others 600. There is a clear discrepancy between the law and implementation – how do such numbers exist?
 
While implementing a blanket ban on marriages below of 16 for both Muslims and non-Muslims may be a commendable move forward, it has to be complemented with a sustainable education strategy. For some rural folk, marriage is the only way out of poverty, a chance at a better life. Surely, these should not be aspirations for marriage! Yet, this belief holds true for many of them – more true than we urban folk could ever appreciate.
 
My greatest ask for us to function as a conscious society, is to identify the root cause of a problem and address it, instead of merely addressing the symptoms; we should not merely snip off the branches of a toxic organism, yet leave the roots to grow deeper. We need to ask the right questions: Why are we cultivating a society which villainizes sex outside of marriage, yet allows a rapist to marry his victim? Why is poverty so pervasive in parts of our nation that a young girl would believe she’d have a safer and more secure future by being married off to an older family friend? Why do we legally allow sex at 16, but provide no sexual education during the pubescent years leading up to that age?
 
To protect children, we must empower them. To empower them, we must educate them (I got this line from the Talisman Project, who came up on stage shortly after the forum ended). The key here is not just to provide a more comprehensive sex education to boys and girls, but also to educate a woman on her rights and opportunities in life, as well as provide sufficient support system to wives, mothers as well as children born out of wedlock.
 
Societal issues are not black and white – they cannot be resolved by attempting to cure the symptoms only. Let’s dig deep and keep the conversation going.

KLAB of Bros: Is Indie Publishing Alternative Enough?

thegblogteam 3 comments

by Lalitha Monisha

Last Saturday, the G-Blog in conjunction with the KL Alternative Bookfest 2016 + Art for Grabs conducted a forum that aimed to dissect the gender issues that revolve around the local indie publishing scene. Whilst there was some confusion surrounding the theme and focus matter of the forum, the event ran smoothly and served its ultimate purpose of creating an open space for dialogue and conversation.

The problem with the concept of ‘gender roles’

thegblogteam No Comments

By Lalitha Monisha

A few days ago, the president of Ikatan Muslimin Malaysia (Isma) told reporters that feminism does not belong in Malaysia as it is “causing women to neglect their husbands and children”. There were many other things he said when expounding his views on the role of a female in society, which we shall not waste space here repeating. You can read that article here.

1

Get in Touch!

We're fun to talk to. We promise!